مدتي است كه جزر ومد هاي زندگي طوري شده كه كمتر به لينكستان ميرسم ولي خوب اميد به حضرت دوست دارم كه اين توفيق را نصيبمان كند كه فراغت خاطري دست دهد تا اندكي از مزخرفات و خزعبلاتي را كه گرد هم آورده ام را پيشكش حضور شما گراميان كنم 

احساس بودن و روياي نبودن را

شايد پروانه اي سوخته باشد

شايد مادري گريسته باشد

اما من

در اين تغافل و جنون

هردم به يك نگاه

اين ساده خاطرات جهان را

با يك تبسم خيال

فراموش مي كنم

مدتي شد كه غائب بوديم اما دوباره امدم و اميدوارم كه باشم

از کاکا ( عمو ) و دایی هم چند تایی میشوند

بسم الله الرحمن الرحیم

ما چند ابله

با تمام بی حوصله گی و بی حالی گرچه نویسنده هم نیستم و نمیخواهم خود را شبیه به کاتبین محترم بنمایم که نه به قد و قواره من می آید و نه هم به این کوره سوادی که دارم که آنهم از برکت لطف خدا و دعای پدر و مادر است .

راستش خودم هم نمیدانم چرا این ورقهای بی گناه را به این خطوط بی خود و بی جهت سیاه می کنم زیرا نه شارح شرح مبین کدام آیتی و نه هم مفسر اقوال ائمه مسلمین از رافضی تا سلفی هستم.  ونه هم مبین کدام بحث علمی هستم مانند آنعده از بزرگوارانی که توانسته اند الفی به یا برسانند و اکنون با ابهت تمام و صد گونه عشوه وناز و ادب و وقار وکفشهای واکس زده، به شرح آن میپردازند و زیر مسئله  و رو مسئله  را با دقت بیان میکنند که گرفتار هر منتقد باشعور و بی شعوری نشوند . خلاصه این متنهای بی جهت ما شرح داستان و واقعه کدام رجال بزرگ و فرهیخته  ونا فرهیخته ای نیست که در زندگی کار بزرگی کرده باشند و چند نفری را به نان و نوایی رسانده باشند و نه هم شرح کدام جنگاوران بزرگ و راد مردان دلیری باشد که هفت خوان رستم واسفندیاری را از سر گذشته باشند .